De kathedraal van Chartres en het labyrint

We zijn in Chartres. Drie jaar geleden was ik hier voor het laatst. Toen heb ik tijdens een training van Eric Schneider hier een paar heel bijzondere dagen doorgebracht in en rond de kathedraal.

20120819-143241.jpg

Nu een volgende stap en herbronning na een enerverende periode in ons leven.
Afgelopen vrijdag hebben we het labyrint gelopen. Een heel bijzondere ervaring. Een krachtplek vanuit zichzelf, geïmpregneerd met eeuwen toewijding en overgave. En het labyrint als een reuze mandala waarover je al mediterend uiteindelijk na veel omzwervingen bij je centrum, kern, ware (boeddha) natuur uitkomt. Als metafoor voor de levensweg en spirituele ontwikkeling.

20120729-102222.jpg

En zondag hebben we de Crypte bezocht. Een aantal onderaardse kapelletjes uit verschillende tijdperken. Voordat de eerste versie van deze kathedraal gebouwd werd was dit al een ontmoetingsplaats voor Keltische druïden. Geomantisch op een belangrijke leilijn, verbonden met onder andere Stone Henge.
De kathedraal overstijgt religies. Een Notre Dame, ter ere van de zwarte Madonna. De vrouw, lichtbrenger en symbool van mededogen. Een equivalent van Tara en één waar ik mij heel thuis bij voel. Ondanks de christelijke symboliek in de kathedraal, waaronder een reusachtig kruis in de zuidgallerij, de geselpaal die ik nogal intimiderend vind, is het voor mij een hele krachtige spirituele plek. Ik leer deze dagen veel over mezelf, droom veel, zie en voel veel.
Als toegift zijn we nog bij een orgelconcert in de kathedraal. Mooi en ondrukwekkend. Hoewel de klank van het dwarsgeplaatste orgel wat dunnetjes afsteekt bij het geluid van het orgel van de Saint Louis Kathedraal van Blois die we later in de week bezoeken is het toch een betoverende ervaring.
Wat heeft Chartres mij deze keer gebracht? Misschien iets scherper leren zien wat echt is en wat fake. Dat spiritualiteit geen opportunistisch argument is wat naar believen gebruikt kan worden. Maar dat het iets is wat alleen maar betekenis heeft als je het leeft en bent. Ten dienste van de ander. Dit vraagt bij mezelf om compromisloze toewijding. Oeps …. Werk aan de winkel. Maar ik ben weer geijkt. Mijn kompas staat weer op het noorden of oosten zou je in dit geval misschien moeten zeggen. Ik kan loslaten wat niet wezenlijk is, wat niet echt is…..

Vasten, stilte en meditatie …. en een super 2012!

Vasten, stilte en meditatie.

Ik ben zojuist teruggekomen van een korte retraite in “mijn” dharma centrum in Huy. Een korte maar intensieve retraite waarin ik vlak voor Kerst op een mooie manier afscheid neem van het afgelopen jaar en met frisse zin en moed kan starten met het volgende jaar. Ik vind het belangrijk om het afgelopen jaar echt los te laten, de mooie herinneringen koesteren, maar niet te veel te blijven plakken. Er is heel veel gebeurd, nieuw huis, uit dienst bij mijn werkgever, weer voor mezelf begonnen, veel nieuwe energie en mensen ontmoet. Ik wil de ramen en deuren ook volgend jaar openhouden, me laten inspireren door nieuw en fris. Het oude voldoet op allerlei manieren niet meer. En daarom was deze retraite zo mooi en welkom.

Nyoeng Nee (Nyen Nee) is een praktijk van vasten, stilte en meditatie. Deze zuiveringspraktijk biedt een diepe en intensieve retraite-ervaring en is verbonden met de duizendarmige Tchenrezig, het aspect van liefde en mededogen van de boeddha’s. De sadhana van de duizendarmige Tchenrezig wordt driemaal per dag gezamenlijk uitgevoerd in de grote tempel.

Nyoeng Nee wordt als zeer heilzaam beschouwd voor het genezen van ziekte, het ontwikkelen van mededogen en het zuiveren van negatief karma. Deelnemers getuigen dat deze praktijk hen zowel fysiek als spiritueel zuivert. Hij beslaat twee en een halve dag, wat behulpzaam is voor mensen die geen tijd kunnen vrijmaken voor een langdurige retraite. (van de website van het Tibetaans instituut)

Ik wens iedereen een heerlijke Kerst en een geïnspireerd Nieuw Jaar.